Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Eurozone debt web: Who owes what to whom?


The circle below shows the gross external, or foreign, debt of some of the main players in the eurozone as well as other big world economies. The arrows show how much money is owed by each country to banks in other nations. The arrows point from the debtor to the creditor and are proportional to the money owed as of the end of June 2011. The colours attributed to countries are a rough guide to how much trouble each economy is in


Source: Bank for International Settlements, IMF, World Bank, UN Population Division
Notes on the data: The Bank for International Settlements data, represented by the proportional arrows, shows what banks in one country are owed by debtors - both government and private - in another country. It does not include non-bank debts. Only key eurozone debtors and their top creditors are shown. Although China is known to hold European debt, no comprehensive figures are available.
GDP figures are the latest complete 2010 figures from the IMF. The percentage of gross government debt to GDP is also the latest IMF calculation.
Overall gross external (or foreign) debt is taken from the latest 2011 World Bank/IMF figures and includes all debt owed overseas, including that owed by governments, monetary authorities, banks and companies. Gross external debt per head of population is calculated using the latest medium variant population figures from the UN Population Division.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Μπάνκερ Ρόι: Μαθαίνοντας από το ξυπόλητο κίνημα Barefoot Professionals’



‘Barefoot Professionals’ are none other than the rural women and men who work at the Barefoot College. Even though most of them have little or no educational qualifications, they are working and committed to improving the quality of life of underprivileged, neglected and exploited people. They work under no written contract which makes them all volunteers. They are free to stay for as long as they like, many have stayed for as long as 20 years! No one at the College earns more than $150 a month and the difference between the highest and lowest paid is in not more than 1:2. Everyone in the college receives a living wage, not a market wage. Living conditions are simple so that they feel comfortable. Everyone sits, eats and works on the floor.

There is a spiritual dimension in the College because working relationships depend totally on mutual trust, tolerance, patience, compassion, equality and generosity. The College and its members are publicly accountable and all decisions are transparent and collectively taken. All people in the college are equal regardless of gender, caste, ethnicity, age, and schooling.

The criteria for selection are simple, only men and women, young or old who are illiterate, semiliterate, or barely literate and who have no hope of getting the lowest government job. They are trained as barefoot teachers, night school teachers, doctors, midwives, dentists, health workers, solar engineers, solar cooker engineers, water drillers, hand pump mechanics, architects, artisans, designers, masons, communicators, water testers, computer programmers and accountants. Thousands have passed through the college without a certificate in their hands and are productive responsible members of rural society.

It deliberately confers no degrees, with a view to reversing migration. The certification is provided by the community itself. If one can improve the quality of life in one’s community by providing a vital service, why would anyone want to live an unspeakably miserable existence in the urban slums? The employment generated by Barefoot College has checked and indeed reversed mass-scale migration to far off cities and nearby towns in search of wage labour.

The Barefoot College demystifies and decentralises sophisticated technology by handing its control to poor communities in rural India. It believes that even the poorest of poor cannot be denied the right to use, manage and own technology to improve their own lives. The aim has been to develop the capacity and competence of communities to take decisions and responsibilities and improve their management capabilities. The Barefoot College enhances their self-confidence by providing them access to learning to harness their ability to serve their own community, thus making them more confidently self-reliant.

The Barefoot College encourages a hands-on learning-by-doing process of gaining practical knowledge and skills rather than written tests and paper based qualifications. It promotes and strengthens the kind of education one absorbs from family, community, and personal experience. It applies the knowledge and skills that the poor already possess for their own development thus making them independent and letting them live with self respect and dignity. Very ordinary people written off by society are doing extraordinary things that defy description. Therefore, Barefoot College is a radical departure from the traditional concept of a “college”.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012



Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα.. (Bιβλίο Γκίνες) Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ' αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς, Microsoft)

Η Ελληνική και η Κινέζικη, είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και.....στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. 
Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από
τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος). Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον. 

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.


Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι' αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. 
Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».

Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά . Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!!!

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο.

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.


Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. 
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. 
Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Πως εμφανίζεται στις αναφορές Google τον τελευταίο χρόνο με λήμμα :Ανάπτυξη ή Χρεωκοπία

 Διάρκεια 1 χρόνος
Μηχανή Αναζήτησης Google
Λέξεις κλειδιά όπως φαίνονται
Ημερομηνία 9 Ιανουαρίου 2012

Βλέπουμε παρακάτω οτι οι περισσότερες αναφορές στο Google  παρουσιάζονται με τις Λέξεις Ανάπτυξη παρά χρεωκοπία
Ερώτηση Γιατί στα Ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάζονται ειδήσεις που επικεντρώνονται στην χρεωκοπία;


Πληθυσμός austerity Growth Development deficit failure χρεωκοπία αναπτυξη

Ελλάδα 11,329,618 26.500.000 230.000.000 10.700.000 19.700.000 3.230.000 366.000.000

Πορτογαλία 10,561,614 4.300.000 21.400.000 244.000.000 2.860.000 3.620.000 898.000 1.440.000

Ιρλανδία 6,197,100 12.100.000 165.000.000 1.960.000 15.400.000 678.000 1.840.000

Γαλλία 65,821,885 16.000.000 513.000.000 2.300.000.000 25.900.000 30.800.000 833.000 3.020.000

Γερμανία 81,799,600 15.700.000 505.000.000 10.800.000 29.200.000 3.020.000 23.600.000

Ευρώπη 502,486,499 89.800.000 1.480.000.000 2.750.000.000 58.700.000 200.000.000 3.240.000 36.400.000

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Η Αρχή του Pareto

Η Αρχή του Pareto

Ο νόμος των σημαντικών ολίγων και των ασήμαντων πολλών

Ίσως φαίνεται παράξενο αλλά, παρά τα όσα λέγονται για ισορροπία στη ζωή, μπορούμε να ωφεληθούμε σημαντικά εισάγοντας λίγη ανισορροπία στην καθημερινότητά μας. Αναφερόμαστε στον Κανόνα 80-20 της διαχείρισης του χρόνου, ο οποίος εδράζεται στην αποκαλούμενη Αρχή του Pareto.

Η αρχή αυτή βασίζεται στη θεωρία του Vilfredo Pareto, Ιταλού οικονομολόγου, κοινωνιολόγου και φιλόσοφου, ο οποίος το 1897 παρατήρησε ότι 80% του πλούτου στην Ιταλία (και σε κάθε χώρα που μελέτησε στη συνέχεια) κατεχόταν από 20% του πληθυσμού. Η θεωρία του Pareto για την προβλέψιμη ανισομερή κατανομή έχει έκτοτε συσχετιστεί με σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής.

Μετά την αρχική παρατήρηση του Pareto, πολλοί άλλοι επεσήμαναν παρόμοια φαινόμενα στο δικό τους τομέα μελέτης. Το 1930 στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρωτοπόρος της Διαχείρισης Ποιότητας Δρ. Joseph M. Juran ήταν ο πρώτος που διατύπωσε μια καθολική αρχή την οποία απεκάλεσε κανόνα "των σημαντικών ολίγων και των ασήμαντων πολλών" (Law of the vital few and the trivial many). Ωστόσο, η ονομασία Αρχή του Pareto επεκράτησε, ίσως επειδή ακουγόταν καλύτερα από Αρχή του Juran.

Τι σημαίνει

Η Αρχή του Pareto, στο ευρύτερο πλαίσιό της, υποστηρίζει ότι 80% των αποτελεσμάτων προκύπτουν από 20% των μέσων ή αιτίων. Με άλλα λόγια, ο Κανόνας 80-20 σημαίνει ότι, σε κάθε κατάσταση, λίγοι παράγοντες (20%) είναι ζωτικοί και πολλοί (80%) είναι επουσιώδεις.

Στην περίπτωση του Pareto, αυτό σήμαινε ότι 20% των ανθρώπων κατείχαν 80% του πλούτου. Αντίστοιχα, στην αρχική του εργασία, ο Juran επεσήμανε ότι 20% των δυσλειτουργιών προκαλούσε 80% των προβλημάτων. Οι υπεύθυνοι διαχείρισης έργων γνωρίζουν ότι 20% της εργασίας (το πρώτο 10% και το τελευταίο 10%) αναλώνουν 80% του χρόνου και των πόρων.

Ο Κανόνας 80-20 μπορεί να εφαρμοστεί σε οτιδήποτε, από την επιστήμη του μάνατζμεντ μέχρι το φυσικό κόσμο. Γνωρίζετε ότι 20% των αποθεμάτων σας καταλαμβάνει 80% του αποθηκευτικού σας χώρου και ότι 80% των αποθεμάτων σας προέρχεται από 20% των προμηθευτών σας. Επίσης, 80% των πωλήσεών σας θα έλθει από 20% των πωλητών σας. 20% του προσωπικού σας θα προξενήσει 80% των προβλημάτων σας αλλά και 20% του προσωπικού σας θα παράσχει 80% της παραγωγής σας.

Να μερικά ακόμη παραδείγματα:

20% των πελατών αποφέρουν 80% των συνολικών πωλήσεων.

80% των κερδών προέρχονται από 20% των πελατών (όχι απαραίτητα του ίδιου 20% από το οποίο προέρχεται το 80% των πωλήσεων).

80% των αποθεμάτων σας αποτελούνται από 20% των προϊόντων σας.

80% της μόλυνσης που οφείλεται στο κυκλοφοριακό προκαλείται από 20% των οχημάτων.

20% της διαφήμισης αποδίδει 80% των αποτελεσμάτων της διαφημιστικής σας εκστρατείας.

80% των παραπόνων των πελατών σας αφορούν σε 20% των προϊόντων ή των υπηρεσιών σας.

Ασφαλώς, η αναλογία 80 προς 20 ισχύει συνήθως κατά προσέγγιση. Ωστόσο, πάντα καθιστά εμφανή την εξαιρετικά ανισομερή κατανομή αιτίων και αποτελεσμάτων ή μέσων και παραγώγων. Τις πιο πολλές φορές, μάλιστα, η δυσαναλογία αυτή είναι ακόμη μεγαλύτερη:

Στον κλάδο ενοικίασης αυτοκινήτων, το κορυφαίο 0,5% των πελατών αποφέρει 25% των ενοικιάσεων.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, 6% των ατόμων που καταναλώνουν αναψυκτικά αποφέρουν 60% των συνολικών πωλήσεων αναψυκτικών.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 5% των ατόμων που κάνουν υπεραστικές τηλεφωνικές κλήσεις πραγματοποιούν 60% των συνολικών υπεραστικών κλήσεων.

Ειδικά στον τραπεζικό κλάδο, 10% των πελατών μπορεί να αντιπροσωπεύει 90% των κερδών της επιχείρησης.

Στο λογισμικό ηλεκτρονικό υπολογιστών, ένα μικρό ποσοστό του κώδικα επαρκεί για τις περισσότερες καταστάσεις. Το μεγαλύτερο μέρος του κώδικα (περισσότερο από 95%) αφορά στην αντιμετώπιση εξαιρέσεων που σπάνια εμφανίζονται (σε λιγότερο από 5% των περιπτώσεων).

Πώς μπορεί να σας βοηθήσει

Η αξία της Αρχής του Pareto για ένα μάνατζερ ή επιχειρηματία είναι ότι υπενθυμίζει πως πρέπει να εστιαζόμαστε στο σημαντικό 20%. Από τα πράγματα που κάνετε στη διάρκεια της ημέρας σας, μόνον 20% έχουν πραγματικά σημασία. Αυτό το 20% αποφέρει 80% των αποτελεσμάτων σας. Προσδιορίστε αυτά τα πράγματα και εστιαστείτε σε αυτά. Όταν τα προβλήματα της ημέρας αρχίζουν να απομυζούν το χρόνο σας, θυμίστε στον εαυτό σας το 20% στο οποίο πρέπει να επικεντρωθείτε. Αν κάτι στο πρόγραμμά σας πρέπει να μετατεθεί ή να ματαιωθεί, βεβαιωθείτε ότι δεν αποτελεί μέρος αυτού του 20%.

Υπάρχει μια θεωρία του μάνατζμεντ που προτείνει την εφαρμογή της Αρχής του Pareto σε αυτό που αποκαλείται Superstar Management. Οι υποστηρικτές της θεωρίας υποστηρίζουν ότι, αφού 20% των ανθρώπων σας παράγουν 80% των αποτελεσμάτων σας, θα πρέπει να εστιάσετε τον περιορισμένο χρόνο σας στη διεύθυνση μόνον αυτού του 20%, των σούπερσταρ. Αυτό που παραβλέπει η θεωρία είναι ότι 80% του χρόνου σας πρέπει να δαπανάται σε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό. Το να βοηθάς τους καλούς να γίνουν καλύτεροι είναι αποτελεσματικότερη αξιοποίηση του χρόνου από το να βοηθάς τους έξοχους να γίνουν καταπληκτικοί. Εφαρμόστε την Αρχή του Pareto σε ό,τι κάνετε, αλλά χρησιμοποιήστε την με σύνεση.

Η Αρχή του Pareto, ο Κανόνας 80-20, θα πρέπει να μας χρησιμεύει σαν καθημερινή υπενθύμιση για να αφιερώνουμε 80% του χρόνου και της ενέργειάς μας στο 20% των πραγμάτων στη ζωή και την εργασία μας που είναι πραγματικά σημαντικά. Με άλλα λόγια, μας θυμίζει να μη δουλεύουμε απλώς κοπιαστικά αλλά έξυπνα και αποτελεσματικά, κάνοντας τα σωστά πράγματα. Κάτι που, άλλωστε, αποτελεί βασική αρχή του Συστήματος Προγραμματισμού Time/system.

Mihaly Csikszentmihalyi on flow Πότε είμαστε ευτυχισμένοι



Mihaly Csikszentmihalyi (play /ˈmh ˌksɛntməˈh./ mee-hy cheek-sent-mə-hy-ee; Hungarian: Csíkszentmihályi Mihály [ˈtʃiːksɛntmihaːji ˈmihaːj]; born September 29, 1934, in Fiume, Italy – now Rijeka, Croatia) is a Hungarian psychology professor, who emigrated to the United States at the age of 22. Now at Claremont Graduate University, he is the former head of the department of psychology at the University of Chicago and of the department of sociology and anthropology at Lake Forest College.
He is noted for both his work in the study of happiness and creativity and also for his notoriously difficult name, in terms of pronunciation for non-native speakers of the Hungarian language, but is best known as the architect of the notion of flow and for his years of research and writing on the topic. He is the author of many books and over 120 articles or book chapters. Martin Seligman, former president of the American Psychological Association, described Csikszentmihalyi as the world's leading researcher on positive psychology.[1] Csikszentmihalyi once said "Repression is not the way to virtue. When people restrain themselves out of fear, their lives are by necessity diminished. Only through freely chosen discipline can life be enjoyed and still kept within the bounds of reason."[2] His works are influential and are widely cited.[

Csikszentmihalyi’s Flow – Pleasure and Creativity

First off I thoroughly enjoyed both meeting Csikszentmihalyi in the morning and his presentation at night. He is very insightful yet down to earth which made conversing with him all the more enjoyable. Coming from the field of video games, Csikszentmihalyi’s work on flow is something that is used throughout the industry as many games are trying to put the player in a state of flow by balancing the challenge the game is providing with the skill set the game has taught thus far in a pleasurable way.
From a happiness perspective I think this accurately describes the state a person enters when they are deeply enjoying something. My problem though is I don’t think this accurately reflects the moments of creativity. I think that there is a second type of flow that is achieved in the low challenge, low skill “apathy” column. Many times I’ve been in this state and still meet many of the criteria of flow outlined such as timeless, focused, etc. In terms of creativity I’ve also come up with my best ideas while doing things listed in this category such as taking a shower. In fact there is other evidence supporting this notion of having creative “Eureka” moments in this state. Kekule staring at a fire, Einstein working in a patent office, are both examples of people coming up with these ah-ha “Eureka” moments while doing something that puts them, according to Csikszentmihalyi’s chart, in the apathy quadrant. I’ve also been in a state of high level flow while not engaged in a creative act at all.

An Alternative Flow Graph
At one point Csikszentmihalyi briefly showed a chart with a diagonal area for flow caught between anxiety and boredom. I think this chart might actually be a better representation of flow in the creative process because it allows for the creative process to occur at any point as long as there’s a balance of challenge and skill, not just at high levels of each.
In regards to my creative project another element of difficult is that games strive to reach this state of flow which may be an element of the creative process, but it is not about the act of discovery and how the cultivation of ideas work. Csikszentmihalyi’s idea on flow and the connection to video games is almost in a state of contradiction with what I’m trying to do by teaching the cultivation of ideas.

 Has economic growth advanced human morale?

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Πέντε κορυφαία Πανεπιστήμια προσφέρουν δωρεάν μαθήματα μέσω διαδικτύου

Θέλετε να λάβετε πανεπιστημιακή εκπαίδευση δωρεάν; Εάν στόχος σας είναι η απόκτηση γνώσεων, και όχι πτυχίου, η λύση είναι απλή και βρίσκεται στον υπολογιστή σας. Παρακάτω θα βρείτε πέντε ανώτατα πανεπιστημιακά ιδρύματα παγκοσμίου κύρους, τα οποία προσφέρουν διαδικτυακά μαθήματα

MIT Open Courseware: Είτε σας ενδιαφέρει η μηχανική, η αρχιτεκτονική ή οι τέχνες, οι εκπαιδευτές του MIT είναι μερικά από τα λαμπρότερα μυαλά στον τομέα τους. Η ιστοσελίδα του πανεπιστημίου προσφέρει σημειώσεις διαλέξεων, ηχογραφήσεις, καθώς και βιντεοσκοπημένες διαλέξεις σε οποιονδήποτε διαθέτει υπολογιστή.

Open Yale: Σας συναρπάζουν τα αρχαία ερείπια της Ρώμης; Μπορείτε να παρακολουθήσετε δωρεάν μία σειρά διαλέξεων του Yale για την ρωμαϊκή αρχιτεκτονική με την καθηγήτρια Diana Kleiner, μαζί με τη δική της συλλογή εικόνων. Η ιστοσελίδα περιέχει επίσης πλήθος μαθημάτων στην Αγγλική Φιλολογία, την Ιστορία της Τέχνης, τη Φιλοσοφία και πολλούς άλλους τομείς.

Harvard Open Learning Initiative: Θέλετε να μάθετε περισσότερα για την Κίνα και την ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της; Πάρτε μαθήματα από τον καθηγητή του Χάρβαρντ Peter K. Bol σε μία σειρά βιντεο-διαλέξεων. Η ιστοσελίδα προσφέρει επίσης μαθήματα σε Μαθηματικά, Αγγλικά, τους Κλασσικούς και την Επιστήμη Υπολογιστών.

Stanford Courses on iTunes U: Εάν θέλετε να λαμβάνετε πανεπιστημιακή εκπαίδευση ενώ κάνετε το πρωινό σας τρέξιμο, μπορείτε να κατεβάστε τα δωρεάν mp3 αρχεία με διαλέξεις και μαθήματα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ από το iTunes. Τα αρχεία μπορούν να αναπαραχθούν σε υπολογιστές και να περαστούν στο iPod σας για εύκολη πρόσβαση οποιαδήποτε στιγμή.

UC Berkeley Webcast: Από τα πρώτα πανεπιστήμια που υιοθέτησαν ένα προσβάσιμο για όλους μοντέλο εκπαίδευσης, το UC Berkeley έχει αρχειοθετήσει διαδικτυακά πολλά από τα μαθήματα του από το 2001. Εκατοντάδες διαλέξεις σε θέματα όπως η Αστρονομία, η Χημεία, η Φιλοσοφία, οι Νομικές Σπουδές είναι διαθέσιμα σε podcast και βίντεο. Παρέχει επίσης βίντεο από διαλέξεις επίτημων επισκεπτών, συμπεριλαμβανομένης μια εμπνευσμένης ομιλία του Bill Gates για την φιλανθρωπία.

Παγκόσμιος πληθυσμός κλπ Global Population

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Backing up mindmapping

from  WikIT
Buzan Online has responded to criticism of a lack of academic studies showing the efficacy of mindmapping with a list of references on this page. None of the papers are linked to there, it's just a plain text list (Why Mr. Buzan? If you claim "Here's all the evidence you need!", don't you think that transparency is called for?). So WikIT has done the work for them by, as far as we can, gathering the links here for review. Mind mapping deserves academic backup as solid as that of concept mapping, assuming studies of a sufficient standard to provide evidence can be found, not just anecdotes.
But before we look at that list, we need to consider "efficacy of mindmapping" for what? Mindmapping, as this wiki shows, is used as a tool in a wide range of activities. All the Buzan Online references focus on learning and memory with no mention of the use of mind mapping for planning, creativity, organizing information for reference, business analysis and consulting,collaboration with others, decision making, planning events, staff training, recruitment and induction programs, strategic planning, preparations for detailed business plans, goal setting, problem solving, prioritizing issues, setting up management dashboards, writing, evaluating lessons learned, preparing for and administering meetings, planning, preparing and givingpresentationsproject management, planning courses and presenting material and planning and re-organizing web sites.
Comments are being added here from time to time, as the papers are read and the conclusions reached extracted. Studies reaching contrary conclusions are shown.
Al-Jarf, R. (2009), Enhancing Freshman students’ Writing Skills with a Mind Mapping software. Paper presented at the 5th International Scientific Conference, eLearning and Software for Education, Bucharest, April 2009. Full text available.
  • The author describes a study where students were divided into two groups, one using mind maps (made with FreeMind and by hand) and one without. You can read the paper but results given indicate measurable benefits to the group using mind maps over those who did not.
  • It is unfortunate that in making the case for using mind maps, the author quotes academic studies of concept map efficacy. The term "concept map" appears 14 times but at no point does the author acknowledge that concept maps and mind maps are not the same. This does not inspire confidence.
Boyson, G. (2009), The Use of Mind Mapping in Teaching and Learning. The Learning Institute, Assignment 3. Not found on line.
Cain, M. E. (2001/2002), Using Mind Maps to raise standards in literacy, improve confidence and encourage positive attitudes towards learning. Study conducted at Newchurch Community Primary School, Warrington.
D’Antoni, A. V., and Pinto Zipp, G. (2005), Applications of the Mind Map Learning Technique in Chiropractic Education. Journal of Chiropractic Education, 19:53-4. In April 2010, this was available in synopsis from http://www.journalchirohumanities.com/volume_13.htm but it has now been removed.
Farrand, P., Hussain, F. and Hennessy E. (2002), The efficacy of the ‘mind map’ study technique. Medical Education, Vol. 36 (5), pp 426-431. Available in synopsis only.
Goodnough, K. and Long, R. (2002), Mind Mapping: A Graphic Organizer for the Pedagogical Toolbox. Science Scope, Vol. 25, No. 8, pp 20-24.
Goodnough, K. and Woods, R. (2002), Student and Teacher Perceptions of Mind Mapping: A Middle School Case Study. Paper presented at the Annual Meeting of American Educational Research Association, New Orleans, 1st to 5th April 2002. Full text available.
  • The results given are subjective descriptions by students and two researcher/teachers rather than any quantitative measure or independent assessment. Mind mapping was used for a year, and most considered its use to be positive. However, 95% of the students involved did not go on to use mind mapping in subsequent years. The conclusion reached is that a sustained effort by teaching staff is needed if students are to benefit long term.
Holland, B., Holland, L. and Davies, J. (2003/2004), An investigation into the concept of Mind Mapping and the use of Mind Mapping software to support and improve student academic performance. Learning and Teaching Projects 2003/2004, pp 89-94.
Mento, A. J., Martinelli, P. and Jones R. M. (1999), Mind Mapping in Executive Education: Applications and Outcomes. The Journal of Management Development, Vol. 18, Issue 4. Free in synopsis with paid-for copy available. Synopsis contains hyperbole - describing mind mapping as "a revolutionary system for capturing ideas and insights".
Mueller, A., Johnston, M. and Bligh, D. (2002), Joining Mind Mapping and Care Planning to Enhance Student Critical Thinking and Achieve Holistic Nursing Care. Nursing Diagnosis, 13, 1, pg. 24.
Paykoç, F., Mengi, B., Kamay, P. O, Onkol, P., Ozgur, B., Pilli, O. and Yildirim, H. (2004), What are the Major Curriculum Issues?: The Use of MindMapping as a Brainstorming Exercise. Paper presented at the First Int. Conference on Concept Mapping, Spain, 2004.
Toi, H (2009), Research on how Mind Map improves Memory. Paper presented at the International Conference on Thinking, Kuala Lumpur, 22nd to 26th June 2009. Not found on line.
Wai Ling, C. (2004), The Effectiveness of Using Mind Mapping Skills in Enhancing Secondary One and Secondary Four Students’ Writing in a CMI School. University of Hong Kong, Masters dissertation, HKU Theses Online.

Contrary findings

In January 2011, the journal Science published "Retrieval Practice Produces More Learning than Elaborative Studying with Concept Mapping" (abstract). The New York Times wrote about this, providing much more information than the abstract. The paper reports on experiments done with 200 students (a much larger cohort than most ofthe studies above) adopting a variety of learning methods. Those using mapping did not come out best: "students who read a passage, then took a test asking them to recall what they had read, retained about 50 percent more of the information a week later than students who used two other methods." One of the 'other methods' was concept mapping. The students who did not map, but just did a recall test even did better when they were asked to draw a concept map from memory.
What would have been really interesting would have been to compare those who map their study topics and did a retrieval test, against a control group that did just a retrieval test.

Editor's notes: Others to be investigated

Ιστορικές Προσωπικότητες στα ίχωη των Γονιδιακών Τύπων

Ενα ακόμη υπέροχο Βιβλίο-Εργαλείο για τον καθένα μας για να περιηγηθεί στην ζωή μεγάλων Ιστορικών Προσωπικοτήτων και να ανακαλύψει τα ...