Με τον Καθ Γιωργο Πασχαλιδη

Με τον Καθ Γιωργο Πασχαλιδη
Τρεις Ανθρώπινοι Τύποι

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

The NEURON

http://scientopia.org/blogs/scicurious/2011/05/04/science-101-the-neuron/


SCIENCE 101! The NEURON

May 04 2011 Published by  under Basic Science PostsUncategorized
Sci has been intending to do one of these posts for a while. I seem to spend ages talking about neurons, synapsesaction potentials, connections,neurotransmitters, and different brain areas. But for all that, a lot of people don't really know what a neuron looks like and where the connections are taking place. So it's time to get back to basics. And that means a neuron (of course, things can get WAY more basic and in turn get more complicated, but we're sticking with the neurons for now).
And to help me out with this, I'm gonna take my first hack at Vuvox, a program allowing me to make an interactive collage. I saw Ed try it out to great effect for a post on ants as rafts (yes, AS rafts, it's awesome, go look), and I knew I HAD to try this one myself.
Here's what I've got:
The full text of the entry, with pictures in order and minus the popouts, is below. But it's much cooler up there, huh?

Welcome to...THE NEURON
The tissue of your brain is composed of neurons (what we're looking at today), and glial cells (which I will have to cover some other time). Neurons are specialized cells which are electrically excitable, and can use that electric excitability to received and transmit information. We are used to thinking of neurons as being the most important information transmitting cells in the brain...but it looks like glia may play a much bigger role than we think. But until science is clearer on glia, it is ONWARD to the neuron.
While many images of neurons and their connections might seem disorganized (though very pretty!), in fact the connections in your brain are highly organized and very tightly controlled during development and adulthood. Even the structure of individual neurons varies, from small and relatively simple, to elaborate tree-like structures which string across large distances and many different cell layers.
At its most basic, a neuron is a basic cell body, which is surrounded by different types of processes which emerge from it.
The main cell body here is called the soma. This is the part of the neuron that is most like other cells found in your body, containing a nucleus with chromatin and DNA, mitochrondia, and apparatus for translating DNA to RNA to protein, and transporting those proteins and other chemicals formed in the soma to other areas of the cell.
Emanating from the soma are the dendrites. These are thin, filamentous structures that branch a lot, getting thinner and thinner as they do so. The overall shape and structure of the dendrites forms what is called a "dendritic tree". Dendrites are thought to be mostly receivers of information from neuronal connections, translating a chemical signal into an electrical one, and transmitting the electrical signal down to the soma, or beyond to the axon.
Beyond the soma lies the axon, a single, long process heading off to a remote location (dendrites are, on the other hand, very local). The electrical signals known as action potentials are propagated along the axon, assisted by myelin, glial cells which wrap around the axon and leave spaces called "Nodes of Ranvier" allowing the electrical signal to "jump" from node to node along the process, greatly increasing the speed at which the signal can be sent.
At the end of the axon we come to the axon terminal, where the synapse is located. The axon terminal can be very widespread and any given neuron can make thousands of connections here. Each connection is called a synapse.
At the synapse, the electrical signal that went down the axon becomes a chemical one, as chemicals are released from the end of the axon terminal on one side of the synapse to contact the dendrites of other neurons on the other side.
Once contact is made and the other neurons are stimulated, the process starts over, with electrical signals running from the dendrites to the cell body, and from there down the axon and to other neurons.
So there you have it! Neurons are wonderful, electrical things, processing everything that happens in our environment, and allowing us to experience everything around us.

Back to Basics 1: Neurotransmission!

http://scientopia.org/blogs/scicurious/2010/08/23/back-to-basics-1-neurotransmission/
from

Back to Basics 1: Neurotransmission!

Aug 23 2010 Published by  under Basic Science PostsNeuroscience,Uncategorized
First in our back to basics series, a very important topic indeed. Neurotransmission is at the basis of everything you read about MRI, neural circuitry, how areas of the brain communicate...basically a LOT of neuroscience requires that you know something about neurotransmission.
I suppose I thought for a while that if I was talking about dopamine and serotonin and GABA and things enough, people would just kind of "get" neurotransmission. And most people do. But it's still a good thing to cover, partially because it's kind of mind boggling to think about (well, Sci finds it mind-boggling), and partially because it helps you understand why changes in receptors, changes in transporters, or changes in release will have different effects. This comes in very handy when talking about various psychiatric and addictive drugs of which I am very fond. And so, your general post today:Neurotransmission.
And also, I get to DRAW!!! w00t.
neurotransmission1.png
The synapse. Do not be fooled by its commonplace appearance. Like so many things, it is not what is on the outside, but what is on the inside that counts. :)
So what are we looking at here? That blue bulbous portion that looks like a nose is the presynaptic neuron. The smiley below it in pink is the postsynaptic neuron. And neurotransmission is what gets a signal from one side to the other.
neurotransmission2.png
Now the presynaptic neuron has a signal. This stimulus is transmitted as anaction potential eletrically down the neuron until it gets to the bulge in the picture, the synaptic buton.
neurotransmission3.png
But the electrical signal cannot just bounce on to the next neuron. There's too much space in between the two neurons in the synaptic cleft. Instead, the stimulus of the action potential causes a rush of calcium ions into the synaptic buton, which bind to receptors on the inside.
neurotransmission4.png
This change in potential is going to affect little vesicles, little blobs of membrane inside the presynaptic neuron. These vesicles contain neurotransmitters, chemicals synthesized in the presynaptic cell, and stored in the vesicles until stimulated.
neurotransmission5.png
When the vesicles are stimulated by this influx of calcium caused by the approaching action potential, the vesicles begin to migrate to the cell membrane. Then, they can either merge with the membrane and release all their neurotransmitter into the synapse, or they can perform a "kiss and run" opening briefly at the membrane and only releasing a little of the neurotransmitter. It's thought right now that the kiss and run is more common than dumping all the neurotransmitter in there.
neurotransmission6.png
So now the neurotransitting chemicals are in the synapse. They float across the tiny space in a random way, and in the process, bump into receptors on the other side.
neurotransmission7.png
Keep in mind, though. The neurotransmitters are not taken up by the receptors. Instead, they bind, and the receptor, which runs through the membrane in the postsynaptic cell, changes conformation on the inside of the cell, causing activation of pathways.
The receptors here are important. This is because there tend to be many different types of receptor for one type of neurotransmitter. For example, serotonin has 17 known receptors, and there might be more. The type of receptor on the postsynaptic neuron determines how the cell will react to the signal. This is a lot more refined than depending on neurotransmitter release. You can only change the AMOUNT of neurotransmitter released, not whether or not that neurotransmitter will be excitatory or inhibitory. That is left to the receptors. So depending on what the neurotransmitter hits, the result could be excitation or inhibition of the postsynaptic neuron's action potential, or something even more complicated, like activation of specific gene pathways to produce specific proteins.
Not only that, receptor sensitivity to stimulation can change, either by changing the number of receptors at the postsynaptic membrane, or changing the sensitivity of the receptors that are there. There are lots of way to control how much and what kind of signals are getting across, and previous stimulations received will influence how the postsynaptic cell is capable of reacting later. These changes can be short-term or long-term, and can be responsible for starting processes like memory formation, learning, and addiction, as well as tons of other things.
A neurotransmitter is ONLY as good as its RECEPTOR!
So what happens then? You don't want to leave the neurotransmitter sitting around in the synapse. Because it's floating around at random, sitting in the synapse means it will continue to bump into receptors and pass signals on to the post-synaptic neuron. So the signal must be terminated. Depending on the neurotransmitter you're dealing with (dopamine, serotonin, GABA, glutamate, acetylcholine, the list goes on), there are carious things that can happen. An enzyme can break down the neurotransmitter chemical into its component parts, or the presynaptic neuron can have transporters, which suck the neurotransmitter up back into the synaptic buton, either to be shoved back into vesicles, or to be degraded.
neurotransmission8.png
And the synapse clears out, vesicles fill up, calcium goes back out of the presynaptic neuron, and it's all ready to begin again.
That's a really, really basic picture of what's going on at a synapse. But what, you may ask, is so mind-boggling about that? What boggles Sci's mind is the tiny scale on which this is happening (the order of NANOmeters, which is 10 to the -9!!!), and the SPEED. This happens FAST. Every movement of your fingers requires THOUSANDS of these signals. Every new fact you learn requires thousands more. Heck, every word your are looking at, just the ACT of LOOKING and visual signals coming into your brain. Millions of signals, all over the brain, per second. And out of each tiny signal, tiny things change, and those tiny changes determine what patterns are encoded and what are not. Those patterns can determine something like what things you see are remembered or not. And so, those millions of tiny signals will determine how you do on your calculus test, whether you swerve your car away in time to miss the stop sign, and whether you eat that piece of cake.
If that's not mind-boggling, what IS?!

Rebranding Greece (GREEK SUBTITLES)

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Εκθεση ΟΟΣΑ για την Ελλάδα

Σύμφωνα με την έκθεση – ντροπή για τη χώρα μας, και κόλαφο για τις κυβερνήσεις που όλο αναμόρφωναν την Ελλάδα με μεταρρυθμίσεις, αλλά στην ουσία δεν έκαναν απολύτως τίποτε:
«’Ο κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός δεν έχει μέχρι τώρα ούτε τις δομές, ούτε τις ικανότητες για μεγάλες μεταρρυθμίσεις, πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση που για πρώτη φορά καταδεικνύει τι δεν λειτουργεί στη διοίκηση και τι είναι αυτό που εμποδίζει την Ελλάδα να προχωρήσει σε δομικές μεταρρυθμίσεις».
Χαρακτηριστικά είναι τα σημεία που θίγει ο ΟΟΣΑ για τις παθογένειες του συστήματος:
  • Η εξουσία των υπουργείων είναι κατακερματισμένη όχι μόνον επειδή και τα 14 είναι διασπαρμένα σε εκατοντάδες κτήρια στην ελληνική πρωτεύουσα, αλλά και γιατί απουσιάζει σχεδόν παντελώς οποιαδήποτε επαφή
  • Τα 4/5 των κτηρίων, όπου στεγάζονται τα υπουργεία, δεν διαθέτουν αίθουσα συνεδριάσεων
  • Τα τελευταία 15 χρόνια εκδόθηκαν σχεδόν 17.000 νόμοι, προεδρικά και υπουργικά διατάγματα αλλαγής αρμοδιοτήτων
  • Ένας υπουργός με μεγάλη εμπειρία σε διαφορετικά υπουργεία δήλωσε ότι χρειαζόταν κάθε φορά πάνω από ένα χρόνο για να βρει άκρη στα νέα του καθήκοντα
  • Κάθε υπουργείο διαθέτει κατά μέσον όρο 439 διαφορετικά τμήματα
  • Μόνον δύο φορές το χρόνο για μερικές ώρες ελέγχονται από την κυβέρνηση τα υψηλόβαθμα στελέχη των υπουργείων
  • Η κυβέρνηση δεν έχει ούτε την εξουσία, αλλά ούτε τις κατάλληλες μεθόδους για να αναγκάσει τα νευραλγικά υπουργεία να ακολουθήσουν ενιαία πολιτική
  • Οι Έλληνες κρατικοί υπάλληλοι έχουν ελάχιστη επαφή με τους συναδέλφους τους σε άλλα υπουργεία ή ακόμη και με εκείνους του ίδιου υπουργείου
  • Σε όλα τα υπουργεία υπάρχει έλλειψη συστημάτων καταγραφής και επεξεργασίας δεδομένων και συστημάτων αρχειοθέτησης
ΕΡΩΤΗΜΑ : Πώς γίνεται να έχουμε δημιουργήσει ελλείμματα και εμείς και οι άλλοι Ευρωπαίοι όταν εμείς είχαμε τέτοια διοίκηση ;

Απο την Συνέντευξη Τύπου στην Ξάνθη για το ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ met

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

«Έχουμε αποδείξει ότι όταν οι Έλληνες γινόμαστε μια γροθιά καταφέρνουμε τα πάντα»

http://www.agios.nikolaos.plomariou.gr/epikairoteta/echoumeapodeixeiotiotanoiellenesginomastemiagrothiakataphernoumetapanta

«Έχουμε αποδείξει ότι όταν οι Έλληνες γινόμαστε μια γροθιά καταφέρνουμε τα πάντα»

αναρτήθηκε στις 16 Νοε 2011 12:44 μ.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 16 Νοε 2011 12:44 μ.μ.

Το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011, στις 9 το βράδυ, ο Στέφανος Κορκολής παρουσίασε τις «Μουσικές Σχέσεις», στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής.
Ο Στέφανος Κορκολής, πιανίστας με κλασική παιδεία, αλλά και συνθέτης και ερμηνευτής σύγχρονων μουσικών ρευμάτων ξενάγησε τους παρευρισκόμενους με το δικό του τρόπο στο μαγικό κόσμο της μουσικής, σε ένα ταξίδι που εξερευνά τις σχέσεις ανάμεσα σε συνθέτες διαφορετικών εποχών και ύφους, μεταξύ των οποίων οι: Θεοδωράκης, Πιατσόλα, Μπρελ, Ρότα, Χατζιδάκις, Μορικόνε, καθώς και του ιδίου.
Από νωρίς το φουαγιέ του Μεγάρου Μουσικής είχε γεμίσει από αυτούς που είχαν εξασφαλίσει εισιτήριο, ενώ στα εκδοτήρια του μεγάρου υπήρχε λίστα αναμονής δεκάδων ατόμων που περίμεναν κάποια ακύρωση.
Το πιάνο της EcoArt Band, συνόδευε την αναμονή μέχρι την έναρξη της παράστασης και έβαζε τους θεατές στο κλίμα της συναυλίας που θα ακολουθούσε.
Ο Στέφανος Κορκολής λίγο πριν ξεκινήσει την συναυλία ευχαρίστησε το κοινό της πόλης για την θερμή υποδοχή του και δήλωσε πως «η διάρκεια της συναυλίας θα εξαρτηθεί από σας», ενώ ξεκίνησε με τον Ύμνο των Special Olympics, που έγραψε πριν από 14 χρόνια.
Να σημειωθεί ότι νωρίτερα το μεσημέρι δόθηκε συνέντευξη τύπου από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Αναπτυξιακής Ν. Ροδόπης κ. Στάθη Κεφαλίδη και τον κ. Στέφανο Κορκολή, οι οποίοι μίλησαν γι’ αυτή την πρώτη «ζωντανή» εκδήλωση του Μεγάρου.
Στέφανος Κορκολής: «Στους δύσκολους καιρούς η τέχνη δίνει μια διέξοδο, όχι λύση, αλλά διέξοδο, γαληνεύει τις ψυχές»
Ο κ. Κορκολής δήλωσε πως «είναι τεράστια η χαρά να βρίσκομαι στην πόλη σας, και μάλιστα να εγκαινιάζω, κατά κάποιον τρόπο, με τη παρουσία μου στις συναυλίες του 3ου μεγάρου στην Ελλάδα».
Αναφερόμενος στο ρεπερτόριο και το πρόγραμμα της βραδιάς μετέφερε τη θέλησή του «ουσιαστικά να αποδείξω ότι η μουσική είναι μία, ότι δεν υπάρχουν είδη. Η μουσική είναι μια, αρκεί να είναι καλή. Το πρόγραμμα αποτελείται από Πιατσόλα μέχρι Χατζιδάκη και από Νίνο Ρότα μέχρι Ζακ Μπρελ, δεμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ακουστεί στον ακροατή σαν αχταρμάς, αλλά θέλω να δείξω πως δένει η μουσική όταν είναι καλή και διαχρονική. Επίσης πρέπει να πω ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα, το πρώτο κομμάτι είναι αφιερωμένο στους αθλητές των Special Olympics, και αφορά στον ύμνο των Special Olympics που είχα γράψει πριν από 14 χρόνια και αυτό το κάνω γιατί θεωρώ ότι αυτοί οι αθλητές έχουν συλλάβει το νόημα του αθλητισμού, όπως πρέπει να είναι», ενώ συμπλήρωσε λέγοντας ότι «δεν θέλω η βραδιά να είναι στείρα, θέλω την συμμετοχή του κόσμου, γι’ αυτό και δεν υπάρχει καθορισμένος χρόνος λήξης της συναυλίας αυτό θα το καθορίσει ο κόσμος. Με συγκινεί και με τιμά πολύ η παρουσία του κόσμου».
Ο ρόλος της τέχνης σε περιόδους κρίσης 
Ο κ. Κορκολής ρωτήθηκε για τον ρόλο της τέχνης σε μια εποχή κρίσης όπως αυτή που περνάμε, δίνοντας μια ειλικρινή απάντηση λέγοντας: «Στις δύσκολες περιόδους της χώρας έχουμε αποδείξει ότι όταν οι Έλληνες γινόμαστε μια γροθιά καταφέρνουμε τα πάντα. Έχω ξαναπεί ότι μας χρωστάνε δεν τους χρωστάμε, και όχι μόνο πολιτισμικά, αλλά και ουσιαστικά, ειδικά οι Γερμανοί, θα έπρεπε, αλλά και οι ευρωπαίοι, να δείξουν λίγο σεβασμό προς τους Έλληνες. Μπορεί σαν λαός να έχουμε κάνει τα λάθη μας αλλά θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερος σεβασμός προς τους Έλληνες. Στους δύσκολους καιρούς η τέχνη δίνει μια διέξοδο, όχι λύση, αλλά διέξοδο, γαληνεύει τις ψυχές. Όπου κι αν ταξιδεύω φοράω την ελληνική σημαία και αισθάνομαι περήφανος, κανένας δεν μπορεί να μου στερήσει το δικαίωμα να υπερασπίζομαι τη χώρα μου, ακόμα και όταν αγανακτώ».
Η Μουσική είναι μία
Σε ερώτηση που αφορούσε στο αν η καρδιά του βρίσκεται στο έντεχνο, στην κλασσική μουσική ή στην ποπ ο Στέφανος Κορκολής απήντησε ότι βρίσκεται «παντού. Η μουσική είναι μία, είναι σαν να ζητάτε από ένα γονιό να διαλέξει κάποιο από τα παιδιά του, δεν γίνεται. Η περίοδος που ερμήνευα τα δικά μου κομμάτια είναι η μουσική μου εφηβεία, παίζω μουσική από πολύ μικρός, πέρασα λοιπόν την μουσική μου εφηβεία και δεν μετανιώνω για τίποτα».
Έργο τέχνης το Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής
Όσον αφορά στα μελλοντικά του σχέδια ο Στέφανος Κορκολής είπε ότι αυτό τον καιρό κάνει πάρα πολλές συναυλίες κυρίως στο εξωτερικό. «Από την καινούρια χρονιά θα κάνω μια μεγάλη περιοδεία στη Ρωσία, και στην Ελλάδα. Όπου υπάρχουν οι κατάλληλοι χώροι πηγαίνω με σκοπό να περάσουμε ωραία. Όσον αφορά το Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής είναι ένα έργο τέχνης, ξέρω ότι είναι ένας χώρος που έγινε με πολύ μεράκι, είναι πολύ συγκινητικό να υπάρχει ένα μέγαρο μουσικής σε ένα τόπο «απομακρυσμένο», αλλά πιστεύω ότι σύντομα θα το επισκέπτονται και άνθρωποι από το εξωτερικό».

Στάθης Κεφαλίδης, Δ/νων Σύμβουλος Αναπτυξιακής Ροδόπης: «Η δυναμικότητα μιας περιοχής φαίνεται μέσα από την δημιουργικότητά της»
Ο κ. Κεφαλίδης ξεκίνησε λέγοντας πως: «είναι μεγάλη τιμή για το Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής, που ο Στέφανος Κορκολής, είναι ο πρώτος που με τη δεξιοτεχνία του και την εμπειρία του θα ανοίξει τις ζωντανές παραστάσεις του Μεγάρου».
Ενώ εκθείασε την ανταπόκριση του κόσμου καθώς όπως δήλωσε «τα εισιτήρια έχουν ήδη εξαντληθεί και υπάρχει μια μεγάλη λίστα αναμονής».
Ο κ. Κεφαλίδης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όλους όσους εθελοντικά βοήθησαν για την πραγματοποίηση της συναυλίας, δηλώνοντας: «δεν υπάρχει κέρδος από την λειτουργία του μεγάρου, το κέρδος μας θα είναι να αποδείξουμε σαν τοπική κοινωνία αξίζουμε να έχουμε τέτοιες υποδομές. Η δυναμικότητα μιας περιοχής φαίνεται μέσα από την δημιουργικότητά της».
Μελλοντικά σχέδια 
Σε ερώτηση για τα μελλοντικά σχέδια του Μεγάρου Μουσικής ο κ. Κεφαλίδης δήλωσε: «θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες, ο φορέας λειτουργίας είναι η Αναπτυξιακή Ροδόπης, βέβαια για την καλύτερη λειτουργία του Μεγάρου θα έπρεπε να υπάρχει ένας ξεχωριστός φορέας διαχείρισης, να υπάρχει καλλιτεχνικός διευθυντής, αλλά μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο η αναπτυξιακή θα κάνει ότι μπορεί, δεν έχει βέβαια την τεχνογνωσία για καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, αλλά έχουμε τους εθελοντές οι οποίοι μας βοηθούν. Έτσι το Μέγαρο λειτουργεί από μια εθελοντική ένωση επαγγελματιών».
Συντάκτης:Θωμάς Σταμούλης
 

Η Metropolitan opera στο μέγαρο μουσικής Κομοτηνής

Published by EFSTATHIOS KEFALIDIS – 35 news spotters today