Με τον Καθ Γιωργο Πασχαλιδη

Με τον Καθ Γιωργο Πασχαλιδη
Τρεις Ανθρώπινοι Τύποι

Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Πρότυπο για την Ελλάδα

Το ομαδικό πνεύμα ο κοινός στόχος και οι αρχές οδήγησαν μια ομάδα ,που ζεί στην χώρα που ζούμε όλοι , αντιμετωπίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι ,αλλα δεν φοβάται να ονειρεύεται και να  αγωνίζεται
Η Ομάδα αυτή αποτελεί πρότυπο για την σημερινή Ελλάδα.

Η Εθνική Πόλο Γυναικών είναι η μοναδική ομάδα στην Ιστορία του ελληνικού Αθλητισμού που έχει κερδίσει Ολυμπιακό (ασημένιο, Αθήνα-2004), Ευρωπαϊκό (ασημένιο, Ζάγκρεμπ-2010) και Παγκόσμιο μετάλλιο (χρυσό, Σαγκάη-2011) και η πρώτη Εθνική που γίνεται Παγκόσμια Πρωταθλήτρια.
Κούβδου, Τσουκαλά, Μελιδώνη, Ψούνη, Λιόση, Αβραμίδου, Ασημάκη, Ρουμπέση, Γερόλυμου, Μανωλιουδάκη, Αντωνάκου, Λαρά, Γουλά.

ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ Ο ΤΡΕΜΟΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΥΡΩΟΜΟΛΟΓΩΝ


Ο ιταλός υπουργός Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι σε δηλώσεις του στην ιταλική δημόσια τηλεόραση RAI υποστήριξε ότι "στην Ευρώπη υπάρχει η ανάγκη να δημιουργηθεί μια ενιαία κυβέρνηση, μια...
κυβέρνηση του ενιαίου νομίσματος" εκφράζοντας την αισιοδοξία του για την έκδοση ευρωομολόγων.

Αναφερόμενος στην πιθανότητα έκδοσης ευρωομολόγων, ο ιταλός υπουργός υπογράμμισε ότι "τα πρότεινα εγώ μαζί με τον λουξεμβουργιανό συνάδελφό μου. Είμαι σίγουρος ότι θα γίνουν πραγματικότητα, διότι αν δεν υπάρχει ένα ευρωπαϊκό ‘υπουργείο Οικονομικών’, δεν μπορεί να υπάρχει και ευρωπαϊκό νόμισμα".

Σύμφωνα με τον Τρεμόντι, "το πρόβλημα δεν είναι τόσο η κερδοσκοπία, η οποία υφίσταται, όσο η έλλειψη εμπιστοσύνης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να κινηθεί όπως οι μεγάλες τράπεζες και να δράσει επί του νομισματικού συστήματος".

Αναφερόμενος στο σκάνδαλο το οποίο τον έπληξε τις τελευταίες ημέρες ο Τρεμόντι είπε εξ άλλου ότι "δεν έχω ανάγκη να μου γίνουν παράνομες χάρες, δεν έκλεψα ποτέ χρήματα από τους ιταλούς και δεν έχω ανάγκη να το κάνω ούτε τώρα".

Ο Τρεμόντι μιλούσε για την λεγόμενη "υπόθεση Μιλανέζε". Όπως προέκυψε πρόσφατα, ο πρώην στενός συνεργάτης του και βουλευτής της κεντροδεξιάς, Μάρκο Μιλανέζε, ο οποίος ενέχεται σε έρευνα για διαφθορά, είχε θέσει στην διάθεση του υπουργού Οικονομικών ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Ρώμης. Από τα μέχρι τώρα στοιχεία που δημοσίευσε ο Τύπος, προέκυψε ότι ο δεύτερος τη τάξει στην ιταλική κυβέρνηση κατέβαλλε στον Μιλανέζε, χίλια ευρώ την εβδομάδα, για την χρήση του ακινήτου -χωρίς, όμως, να δίνονται επίσημες αποδείξεις. Ο Τρεμόντι εξήγησε ότι "πρόκειται για μια συναλλαγή μεταξύ ιδιωτών" και υπενθύμισε ότι "πριν γίνει υπουργός δήλωνε, ως ετήσιο εισόδημα, πέντε εκατομμύρια ευρώ και ακόμη και τώρα, καταβάλλει για αγαθοεργίες ποσό υψηλότερο από εκείνο του μισθού του βουλευτή".

Μιλώντας για τις επόμενες κινήσεις της κυβέρνησης στον οικονομικό τομέα αποκάλυψε ότι "μέρος των οκτώ χιλιάδων δήμων της Ιταλίας θα πρέπει να συγχωνευθεί" και ότι "ο μηδενισμός της σχέσης ελλείμματος-ΑΕΠ θα επιτευχθεί συνεχίζοντας την μείωση των δαπανών του δημοσίου".

Παράλληλα, έγινε γνωστό πως νωρίτερα σήμερα ο ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι υποβλήθηκε σε επέμβαση στο δεξί χέρι για την επίλυση των προβλημάτων που του είχε προκαλέσει μια χρόνια τενοντίτιδα. Ο χειρουργός, Αλμπέρτο Λατζερίνι, δήλωσε ότι "η επέμβαση ήταν σύντομη και επιτυχής και ο Μπερλουσκόνι θα εξέλθει τις κλινικής σήμερα το βράδυ".

απο το  http://fimotro.blogspot.com/2011/07/blog-post_5894.html

Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Χριστίνα Σακελλαρίδη, πρόεδρος του Συνδέσμου Εξαγωγέων:Δεν είχα ποτέ κεφάλαια, έχτισα την καριέρα μου με τη δουλειά μου

 http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_17/07/2011_449398

Απο την συνέντευξη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ (17-6-11)Tης Μαριας Kατσουνακη

Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο επιχειρηματία;


– Να μη διστάζει εάν έχει μια καλή ιδέα, να μη φοβάται το περιβάλλον, να είναι σωστός, να έχει ένα στόχο, να ξέρει πού θέλει να φτάσει και να έχει επιμονή. Στον κλάδο των εξαγωγών ειδικά, μπορείς να βρεις μιαν άκρη χωρίς να έχεις πολλά λεφτά. Πρέπει να έχεις μεράκι.

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

FINANCIAL TIMES - MONDE : "ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΗΓΕΤΕΣ"

http://fimotro.blogspot.com/2011/07/financial-times-monde.html 

Απο το fimotro blog

FINANCIAL TIMES - MONDE : "ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΗΓΕΤΕΣ"

Σκληρή κριτική ασκούν στους ηγέτες της Ευρώπης και των ΗΠΑ με χθεσινά άρθρα τους η γαλλική εφημερίδα «Le Monde» και η βρετανική «Financial Times», κατηγορώντας τους για εφησυχασμό αλλά και ανευθυνότητα και ολιγοψυχία μπροστά στην...
ανάγκη να λάβουν γενναίες αποφάσεις για να αντιμετωπιστεί η κρίση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Σε άρθρο της με τίτλο «Αυτά τα παιδάκια που μας κυβερνούν», η «Le Monde» αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «η κατάσταση απαιτεί ενηλίκους και ενήλικοι δεν υπάρχουν, ούτε στην Ουάσιγκτον, ούτε στις Βρυξέλλες». Αλλά και οι «Financial Times» καταλογίζουν εφησυχασμό στους ευρωπαίους ηγέτες «που θεωρούν ότι η κρίση μπορεί να περιμένει για μετά τις διακοπές» και, επικρίνοντας κυρίως το Βερολίνο, καταλήγουν λέγοντας ότι «η Ιστορία δεν έχει συγχωρήσει όσους απλώς ήταν θεατές όταν η Ρώμη καιγόταν». Και όμως, όπως το επισημαίνει στο σχετικό ρεπορτάζ της η εφημερίδα «Τα Νέα», η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κατάσταση είναι κρίσιμη, απαιτούνται γενναίες αποφάσεις, δηλαδή χρειάζονται ηγέτες με όλη τη σημασία της λέξης και όχι «παιδάκια» -με τους όρους της «Le Monde»! «Στις Βρυξέλλες, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης δεν κατάφεραν, τη Δευτέρα 11 Ιουλίου, να καταλήξουν σε συμφωνία. Εξακολουθούν να διαφωνούν όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν προκειμένου να αντιμετωπιστεί η μεγάλη κρίση με την οποία το ενιαίο νόμισμα βαρύνει το ευρωπαϊκό χρέος. Στην Ουάσιγκτον, τη Δευτέρα, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αναγκάστηκε, για μια ακόμα φορά, να προειδοποιήσει τους Ρεπουμπλικανούς αντιπάλους του: αν δεν επιτευχθεί συμφωνία για τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό έως τις αρχές του Αυγούστου, υπάρχει ο κίνδυνος το αμερικανικό Δημόσιο να κηρύξει στάση πληρωμών. Και στις δύο περιπτώσεις το μέγεθος των δημοσιονομικών ελλειμμάτων υποσκάπτει την εμπιστοσύνη και εμποδίζει την ανάκαμψη. Τα δημόσια οικονομικά τόσο των ΗΠΑ όσο και της Ευρώπης βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Η θύελλα έχει εγκατασταθεί στις αγορές. Η Γουόλ Στριτ φοβάται τη μετάδοση της κρίσης από τη μια πλευρά του Ατλαντικού στην άλλη. Οι δυσκολίες της ευρωζώνης προκαλούν πανικό σε όλα τα χρηματιστήρια. Τίποτε πιο δυσάρεστο τη στιγμή που η οικονομική δραστηριότητα παλεύει να ανακάμψει και η ανεργία να μειωθεί. Το καταλάβαμε: η κατάσταση απαιτεί ενηλίκους και ενήλικοι δεν υπάρχουν, ούτε στην Ουάσιγκτον ούτε στις Βρυξέλλες! Στις ΗΠΑ, πρέπει να επιτευχθεί έως τις 2 Αυγούστου συμφωνία για την αύξηση του ορίου του ομοσπονδιακού δανεισμού. Το όριο του χρέους είναι σήμερα τα 12,294 τρισεκατομμύρια δολάρια (το 65% του ΑΕΠ), ενώ το πραγματικό χρέος της χώρας έχει φτάσει τα 14,294 τρισεκατομμύρια. Αν δεν αυξηθεί το νόμιμο όριο του δανεισμού, κάτι που προϋποθέτει ψηφοφορία στο Κογκρέσο, το ομοσπονδιακό κράτος δεν θα μπορεί πλέον να ανταποκριθεί σε κάποιες από τις υποχρεώσεις του. Ομως τα εμπόδια που βάζει η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή δεν επιτρέπουν μια συμφωνία. Η ψηφοφορία για το χρέος συνδέεται με έναν συμβιβασμό όσον αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα. Από ιδεολογική τυφλότητα, οι Ρεπουμπλικανοί αρνούνται και την παραμικρή αύξηση των φόρων ώστε να μειωθεί αυτό το τελευταίο. Μια ανεύθυνη στάση, που συμβάλλει τα μέγιστα στο δηλητηριώδες οικονομικό κλίμα που δημιουργείται. Μιλώντας εντούτοις για ανευθυνότητα και μικροψυχία, κανείς δεν παραβγαίνει τους ηγέτες της ευρωζώνης. Μήνες τώρα καβγαδίζουν για την υιοθέτηση ενός δεύτερου πακέτου βοήθειας στην Ελλάδα (αφού το πρώτο δεν ήταν αρκετό). Οι δισταγμοί τους και η δημοσιοποίηση των διαφωνιών τους υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των αγορών - και στο τέλος τέλος, αυτές οι αγορές είναι που παρακαλούνται να αγοράσουν τα κρατικά ομόλογα που εκδίδουν τα κράτη της ευρωζώνης για να χρηματοδοτήσουν τα ελλείμματά τους… Η νομισματική ένωση βρίσκεται σε μια κατάσταση αξιοθρήνητη, που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα της οικονομικής της ισχύος. Πέραν της Ελλάδας, χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ιρλανδία βλέπουν τις συνθήκες δανεισμού τους να επιδεινώνονται σημαντικά. Και, μέσω της μετάδοσης, η Ιταλία και η Ισπανία βλέπουν με τη σειρά τους τα επιτόκια να ανεβαίνουν στην αγορά του χρέους τους. Ελλείψει πολιτικής ηγεσίας, λογομαχούμε για τους όρους της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στο νέο σχέδιο βοήθειας της Ελλάδας. Μα, κύριοι υπουργοί, είναι σαν να ασχολείστε με ένα συνάχι, ενώ ελλοχεύει ο καρκίνος!»

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Η Ταξική Διαχρονική Κοινωνική Πυραμίδα


Η Πολιτικές ηγεσίες είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να σώσουν τους πολίτες τους διότι έχουν εκλεγεί με την υποστήριξη των ολίγων και την ψήφο των πολλών. Όσο οι πολλοί δεν αντιδρούν και είναι διαχειρίσιμοι  οι πολιτικές ηγεσίες με την στήριξη των κερδοσκοπικών ολιγαρχιών θα συνεχίσουν  να διοικούν προσπαθώντας να κερδίσουν τα περισσότερα αυτοί και να  πληρώνουν τον λογαριασμό οι πολλοί πολίτες   . Η αντίληψη της πυραμίδας για τις πληρωμές και της αντίστροφης πυραμίδας για τα κέρδη πρέπει να αντιστραφεί ,μέσα από μια αληθινή ενεργή  κοινωνία των πολιτών . Οι πολίτες να υιοθετήσουν σαν απαραίτητο στοιχείο για την επιβίωσή τους την συμμετοχικότητα τους σε όλα τα πεδία της κοινωνίας . Να συμμετέχουν ενεργά σε τοπικές εθελοντικές οργανώσεις μέσα από τις οποίες να ξεπηδούν πολιτιστικές δραστηριότητες που θα ορίζουν την  τοπική ταυτότητα  . Η τοπικές ομαδοποιήσεις αποτελούν ένα από τα βασικότερα στοιχεία για να πορευτεί μια κοινωνία ,η οποία έχει αναγάγει το ατομικό συμφέρον υπεράνω του συλλογικού.

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Implement Your Decision Making Skills Outside of the Office

http://valentinalifecoach.com/myblog.htmlfrom VALENTINA blog

Implement Your Decision Making Skills Outside of the Office


Maybe you’re an expert decision maker at the office, but what about making decisions that have to do with your personal life? Do you find it as easy to make personal decisions as well?
If the answer is no, then the following are some benefits of becoming more decisive in your personal life as well and practical steps for making better decisions in less time.
The benefits you get from being more decisive:
1. Realize your goals and dreams. One of the most important benefits of making conscious decisions is that you can design a life model that represents your values and needs. Not taking action towards achieving a specific goal, may have you going from one decision to another having a blur idea about what you really want to do and finally lead you to a dead end.
2. Save your time and energy. Making decisions quickly leaves free time to be used to other activities that are very important for you, instead of wasting your time by going back and forth over the available options. It also decreases the levels of stress, confusion and frustration that you may feel about making a “wrong” decision.
3. Feel more confident. Being able to take decisions gives you control over your life and helps you feel more confident by developing your decision-making skills. This creates a positive feeling about yourself and your abilities and acts as a motivator for not being afraid of making choices and face the consequences.

4. A chance for expanding your knowledge. Every decision is an opportunity for you to discover more not only about yourself and your abilities, but also about the world and how it operates. The decisions you make reflect your personality. The fear of failure can be transformed into a chance for you to expand your knowledge and gain valuable feedback about areas where you would like to improve.
How to Improve Your Decision-Making Skills:
1. Stay motivated. Once you set your goal to become more decisive, you'll be able to recognize opportunities to be more pro-active in areas related to your daily life. In the beginning, you might feel intimidated by committing yourself to a goal, so remind yourself of the advantages of being the boss of your own life.

2. Do your research before taking action. Making “good” decisions requires the correct information. Do your research in order to collect all the necessary information that will increase the chances of you making a decision that will act at your advantage. If you feel you lack expertise, consult a person you believe has the knowledge and experience to help you.

3. Weigh the pros and cons. If the decision you want to make is a complex one, put it on paper. Write down all the advantages and disadvantages of the decision you’re about to make. It may sound silly to you have you can a list help you make an important decision that will affect your life and people related to it, but such list can help you create a good outline for what action you will take.

4. Make small initial steps. Start practicing your decision-making ability by making quick decisions on things you already feel confident about and they do not carry “high risk. For example, make a quick decision about what you’re going to wear today at work.
5. Overcome your fears. By exercising your skill to make decision you will also build confidence in your abilities. This will help you overcome your fears of failure and will help you make more significant decision day by day. Learn to trust your judgment and don’t be afraid of any consequences or criticisms that may come up. And remember; mistakes are part of our life but using them as tools for improvement can turn to be more beneficial than victories.

6. Give yourself a deadline. You may feel comfortable with deadlines in the office, but what about your private life? Learn to work with deadlines in your personal life as well, in order to motivate yourself to take action. If you want to buy a new car, it will be more helpful for you to know that you want to buy it in two years, because in this way you will be able to plan how much money you need to save each month to be able to pay for it in two years. Otherwise, a general idea of you wanting to buy a new car some time in the future will always stay an idea.

7. Listen to your heart. The decisions you make in your personal life are successful if they bring you more happiness and fulfillment. You may find more joy and fulfillment in being a professional yoga trainer than studying Economics. We are expected to think rationally, but we also want to feel good about the way we have decided to live our life.

Becoming more decisive will help you live your life better and happier. Work on your skill to make pro-active decisions and the outcome will definitely not let you down!

Μόνο πολιτική η λύση για το χρέος


Μόνο πολιτική η λύση για το χρέοςΤου Γιώργου Δελαστίκ
Δεν περνάει εβδομάδα που να μη βρεθεί στο στόχαστρο των κερδοσκόπων κάποια χώρα – μέλος της Ευρωζώνης. «Οι ανησυχίες για την Ιταλία ρίχνουν λάδι στη φωτιά της κρίσης της Ευρωζώνης» ήταν π.χ. ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου. «Οι αποδόσεις των ομολόγων στο ανώτερο σημείο 9 ετών εν μέσω φόβων μετάδοσης της κρίσης» πρόσθετε ο υπότιτλος. Η προβολή του θέματος από τη βρετανική εφημερίδα δεν ήταν αβάσιμη.
Το επιτόκιο του 5,27% για τα ιταλικά ομόλογα δεκαετούς διάρκειας είναι όντως το υψηλότερο από τότε που εισήχθη το ευρώ. Εμφανής είναι η ομοιότητά του με τα αντίστοιχα ελληνικά επιτόκια πέρυσι, στις αρχές του 2010. Το ιταλικό δημόσιο χρέος ανέρχεται ήδη στο 120% του ΑΕΠ της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι είναι τεράστιο σε απόλυτους αριθμούς – για την ακρίβεια ξεπερνά το… 1,8 τρισεκατομμύρια ευρώ! Σαν να μην έφτανε αυτό, μέσα στην επόμενη πενταετία λήγουν ιταλικά κρατικά ομόλογα του ιλιγγιώδους ύψους των 900 δισεκατομμυρίων ευρώ! Δεν είναι και τόσο εύκολο να βρεθούν αυτά τα τεράστια ποσά, όσο και αν το μεγαλύτερο μέρος του ιταλικού δημόσιου χρέους βρίσκεται στα χέρια των ιταλικών τραπεζών.
Εμείς στην Ελλάδα ζούμε. Τα δικά μας προβλήματα αντιμετωπίζουμε πρωτίστως. Στην ολέθρια δυστυχία που βυθίζεται η χώρα μας υπό το καθεστώς του Μνημονίου επικεντρώνονται φυσιολογικά οι συζητήσεις μας. Τα κακά του δικού μας διεφθαρμένου πολιτικοοικονομικού συστήματος προσπαθούμε να θεραπεύσουμε. Είναι όμως εξόφθαλμο ότι το πρόβλημα του δημόσιου χρέους είναι πενευρωπαϊκό και όχι ελληνικό.
Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας η Moody’s πέταξε στα «σκουπίδια» τα κρατικά ομόλογα της Πορτογαλίας, η οποία πλέον θεωρείται βέβαιο ότι θα χρειαστεί και δεύτερο Μνημόνιο. Πολλοί -αν όχι όλοι- ειδικοί προεξοφλούν ότι την ίδια τύχη θα έχει και η Ιρλανδία, τα κρατικά ομόλογα της οποίας βρίσκονται στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν από την κατηγορία των «σκουπιδιών». Στο μεταξύ όλοι περιμένουν την εκδήλωση της επίθεσης κατά της Ισπανίας.
Σε κάθε χώρα υπάρχουν τοπικές αιτίες και δικαιολογίες, όπως και ερμηνείες, για την κρίση. Παράλληλα, όπως και στην Ελλάδα, είναι πανθομολογούμενη η καθολική αποτυχία του πρώτου Μνημονίου (αν υποτεθεί φυσικά ότι είχε στόχο τη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, πράγμα για το οποίο εμείς προσωπικά αμφιβάλλουμε εντονότατα, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία), προεξοφλείται ήδη η αποτυχία των Μνημονίων στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
Είναι προφανές ότι τόσο η ταυτόχρονη εκδήλωση δημοσιονομικών κρίσεων σε τουλάχιστον πέντε χώρες της Ευρωζώνης, για δήθεν τοπικές αιτίες όσο και η αποτυχία, υλοποιηθείσα ή προεξοφλούμενη, και των τριών Μνημονίων που μέχρι στιγμής έχουν επιβληθεί υποδηλώνουν δύο πράγματα: Πρώτον, την ύπαρξη γενικότερων πανευρωπαϊκών αιτίων της κρίσης. Δεύτερον, τον αποτυχημένο εξαρχής χαρακτήρα της πολιτικής που υπαγορεύουν τα Μνημόνια.
Αυτά τα δύο συμπεράσματα όμως καθορίζουν ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο επίλυσης του προβλήματος του δημόσιου χρέους. Αφενός απαιτούν πανευρωπαϊκή λύση. Δεν αρκούν κατά κανέναν τρόπο οι μεμονωμένες εθνικές προσπάθειες της κάθε χώρας να διορθώσει τα δικά της κακώς κείμενα. Αυτό είναι γενικά αναγκαίο, σε καμιά όμως περίπτωση δεν είναι ικανό να παράσχει τη διέξοδο από την κρίση.
Αφετέρου η αποτυχία των Μνημονίων δικαιώνει τους προοδευτικούς οικονομολόγους του συστήματος, μεταξύ των οποίων και πολλοί νομπελίστες, οι οποίοι από την αρχή τόνιζαν ότι η εξοντωτική λιτότητα εν μέσω κρίσης οδηγεί αναπότρεπτα σε βαθύτερη ύφεση, φτώχεια του πληθυσμού, έκρηξη της ανεργίας και στραγγαλισμό σχεδόν κάθε παραγωγικής και αναπτυξιακής δραστηριότητας. Η τέλεια δηλαδή «συνταγή καταστροφής», η οποία καθιστά αδύνατη την εξεύρεση πόρων για την έναρξη αποπληρωμής του χρέους και δυσχεραίνει τα μέγιστα την επίτευξη βελτίωσης της δημοσιονομικής κατάστασης, αφού οδηγεί ταχύτατα στην αντικειμενική κατάρρευση των εσόδων του κράτους και στην εγκαθίδρυση εχθρικών σχέσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον λαό.
Η αιτία
Φταίει η πολιτική όχι μόνο οι θεσμοί
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ κάποιοι ως λύση τον διορισμό στην ΕΕ ενός υπουργού Οικονομικών (Γερμανού, προφανώς!) προκειμένου να καθορίζεται η οικονομική πολιτική όλων των κρατών της Ευρωζώνης από το Βερολίνο, χωρίς κανέναν εθνικό έλεγχο. Κάποιοι άλλοι προκρίνουν ως διέξοδο από την κρίση την ταχύτερη και στενότερη πολιτική ενοποίηση της ΕΕ. Κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει τα προβλήματα που γεννά η δομή του ευρώ ή η αδυναμία εφαρμογής ενιαίας οικονομικής πολιτικής σε ριζικά διαφορετικές χώρες. Το πρόβλημα της κρίσης της ΕΕ σήμερα όμως δεν είναι θεσμικό πρωτίστως. Είναι ζήτημα ασκούμενης πολιτικής. Οι χώρες δαπάνησαν τρομακτικά ποσά για να σώσουν τις τράπεζες και τώρα «γδέρνουν» οι κυβερνήσεις τον κοσμάκη για να τα μαζέψουν. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει πρώτα πρώτα.
ΠΗΓΗ: ethnos

ΙΟΒΕ: Το οπλοστάσιο κατά της χρεοκοπίας

http://www.nooz.gr/economy/iove-i-ellada-den-exei-eksantlisei-to-oplostasio-tis


Η Ελλάδα δεν έχει εξαντλήσει το οπλοστάσιο της ώστε να παραδοθεί στη χρεοκοπία και τις συνέπειές της, εκτιμά το Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.

Στην τριμηνιαία έκθεσή του αναφέρει ότι δύο είναι τα σενάρια εξόδου από την κρίση και εκτιμά ότι έπρεπε να είχε ήδη ξεκινήσει η λεπτομερής ενημέρωση όλων των πολιτών αυτής της χώρας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών, για τις δύο εναλλακτικές λύσεις και, κυρίως, για το κόστος και το όφελος της κάθε μιας.

Το ΙΟΒΕ σημειώνει ότι η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος δεν προδικάζει και την επιτυχία του, αφού η εφαρμογή του εξαρτάται από μια σειρά εσωτερικών πολιτικών και οργανωτικών παραμέτρων.

Σε αυτές περιλαμβάνεται η υλοποίηση ενός φιλόδοξου αλλά εφικτού προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας γης, συνολικής αξίας 50 δισ. ευρώ έως το 2015, που αποτελεί τον καταλύτη για τη σημαντική μείωση του δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ κάτω από 130% το 2015.

Εξαρτάται επίσης και από τη στάση των εταίρων μας στην Ευρωζώνη, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, και, σε τελική ανάλυση, των διεθνών αγορών.

Σε ότι αφορά στα δύο σενάρια, επί της ουσίας η Ευρωζώνη, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ προτείνουν στην Ελλάδα την εξής ανταλλακτική σχέση ("κοινωνικό συμβόλαιο") δηλαδή: "Αναλαμβάνουμε να σας αναχρηματοδοτούμε το παλαιό δημόσιο χρέος σας, αρκεί το 2015 να έχετε μειώσει το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης κάτω από το 2% του ΑΕΠ και να προβείτε σε ιδιωτικοποιήσεις και αξιοποίηση ακίνητης κρατικής περιουσίας ύψους 50 δισ. ευρώ".

Το ΙΟΒΕ αναφέρει ότι το παλαιό δημόσιο χρέος θα μπορεί να αρχίσει να αποπληρώνεται με τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, την παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων, και την επιστροφή σε θετικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης.

Σημαντικές παράμετροι βιωσιμότητας
αυτής της διαδικασίας είναι: Το επιτόκιο με το οποίο θα δανείζει την Ελλάδα (και τις άλλες χώρες-μέλη που προσφεύγουν) ο μηχανισμός διάσωσης (EFSF/ESM), ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης κατά τη διάρκεια της περιόδου δανεισμού, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων και η αξία των περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να αξιοποιηθούν προκειμένου να αποπληρωθούν παλαιά ομόλογα.

''Σε αντίθεση με την παραπάνω πρόταση, η οποία αποκλείει κάθε είδους "πιστωτικό γεγονός" (δηλαδή χρεοκοπία μερική ή ολική) και παρεμπιπτόντως προβλέπει ότι περισσότερο από τα 2/3 του ελληνικού δημοσίου χρέους θα καταλήξει σε κρατικά χαρτοφυλάκια, στην ΕΚΤ και στο ESM (Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας), το περιοδικό "The Economist" στο τεύχος του της 25ης Ιουνίου 2011 προτείνει, αντανακλώντας τις απόψεις πολλών αναλυτών και ακαδημαϊκών, την διαγραφή του μισού, περίπου ελληνικού δημοσίου χρέους, αναγνωρίζοντας βεβαίως ότι η λύση αυτή ενέχει σοβαρούς κινδύνους'' όπως σημειώνει το ΙΟΒΕ.

Από το ίδρυμα σημειώνεται ότι σε λύσεις του τύπου που προτείνει ο Economist καταφεύγουν χώρες που έχουν εξαντλήσει όλες τις άλλες διαθέσιμες.

Είναι στην ουσία λύσεις απελπισίας διότι χώρες που έχουν χρεοκοπήσει αποκλείονται από τις αγορές για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα, με αποτέλεσμα να ανταλλάσσουν ένα βραχυπρόθεσμο όφελος (την παροδική μείωση του βάρους των τόκων και των χρεολυσίων) με ένα μακροπρόθεσμο, μόνιμο κόστος: Τα περιθώρια δανεισμού τους (spreads) δεν θα μειωθούν σχεδόν ποτέ, ενώ το τραπεζικό τους σύστημα θα υποστεί ανήκε-στο βλάβη. Αυτή ακριβώς είναι η εμπειρία της Αργεντινής.

Επιπροσθέτως, η Ελλάδα έχει ακόμη μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα τόσο στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών όσο και στη γενική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να τα μηδενίσει αμέσως μετά τη χρεοκοπία, αφού δεν θα μπορεί να δανειστεί για να τα καλύψει, μειώνοντας δραστικά μισθούς, συντάξεις δημόσιες επενδύσεις, δαπάνες εισαγομένων ειδών πρώτης ανάγκης όπως φάρμακα, καύσιμα, πρώτες ύλες κλπ.

Επίσης το "κούρεμα" των κρατικών ομολόγων κατά 50% θα οδηγήσει σε χρεοκοπία το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο κατέχει ελληνικά κρατικά ομόλογα αξίας 55 δισ. ευρώ, και σε σημαντικές ζημίες την ΕΚΤ, ξένες τράπεζες, κυρίως γαλλικές και γερμανικές, τα ασφαλιστικά ταμεία στην Ελλάδα, ελληνικές και ξένες ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, κ.ά.

Τέλος, οι αρνητικές επιπτώσεις στο ΑΕΠ και την απασχόληση θα είναι πολύ σημαντικές, ενώ η έλλειψη ειδών πρώτης ανάγκης και η δραστική περικοπή μισθών και συντάξεων θα οδηγήσουν ενδεχομένως σε κοινωνική αποσταθεροποίηση.

''Έχει φθάσει η Ελλάδα σε τέτοιο σημείο απελπισίας, έχει εξαντλήσει το οπλοστάσιο της ώστε να σηκώσει λευκή σημαία και να παραδοθεί στη χρεοκοπία και τις συνέπειές της; Ουδείς καλόπιστος παρατηρητής που γνωρίζει τα προβλήματα αλλά μαζί και τις ευκαιρίες που παρουσιάζει η ελληνική οικονομία μπορεί να ισχυριστεί κάτι ανάλογο'' σημειώνει το ΙΟΒΕ και απαριθμεί τους λόγους:

- Ο δημόσιος τομέας διαθέτει αναξιοποίητα στοιχεία ενεργητικού πολύ μεγαλύτερης αξίας σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωζώνης.

- Το άνοιγμα της πλέον κλειστής οικονομίας του ΟΟΣΑ στις δυνάμεις του ανταγωνισμού και η κατάργηση των πολυάριθμων εμποδίων-αντικινήτρων στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις, θα δημιουργήσει, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, αναπτυξιακή δυναμική και θέσεις εργασίας. Αυτή ακριβώς είναι η εμπειρία σε Δύση και Ανατολή.

- Πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3%-4% του ΑΕΠ δεν είναι πρωτόγνωρα για την Ελλάδα: Καταγράφτηκαν και κατά την περίοδο σύγκλισης στο τέλος της δεκαετίας του 1990. Εάν επιτευχθούν αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα θα είναι υπερεπαρκή για την δραστική αποκλιμάκωση του λόγου του χρέους ως προς το ΑΕΠ, αρκεί να συνδυαστούν με αποκρατικοποιήσεις, άνοιγμα αγορών στον ανταγωνισμό και κατάργηση των εμποδίων στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.

- Η Ελλάδα παρουσιάζει μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες: οδικοί άξονες, λιμάνια, μαρίνες, αεροδρόμια, τουριστική κατοικία, ενεργειακά δίκτυα και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

- Διαθέτει αναπορρόφητα κονδύλια του ΕΣΠΑ, για υποδομές της τάξης των 15 δις. ευρώ τα οποία μπορούν να "μοχλευθούν" με κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα.

- Διαθέτει βοήθεια πρωτοφανούς, ιστορικά, μεγέθους από τους μηχανισμούς διάσωσης της Ευρωζώνης, και από ένα ΔΝΤ, το οποίο έχει διαφορετική συμπεριφορά σήμερα σε σχέση με την κρίση της Αργεντινής.

Η λύση αυτή μπορεί να διευκολυνθεί αν υπάρξει πολιτική συναίνεση σε έναν ελάχιστο αριθμό κρίσιμων σημείων, όπως τα ακόλουθα κατά το ΙΟΒΕ:

- 10ετές αναπτυξιακό πρόγραμμα. Στο πρόγραμμα αυτό πρέπει να δοθεί έμφαση στους τομείς με δυναμικό συγκριτικό πλεονέκτημα, ενώ πρέπει να περιέχονται προβλέψεις για τα βασικά μεγέθη της οικονομίας και την εξέλιξη του δημόσιου χρέους σε 10ετή ορίζοντα, λαμβάνοντας υπόψη τις μακροοικονομικές επιπτώσεις από τις διαρθρωτικές αλλαγές και την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας.

- Σταδιακή μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος κάτω από το 2% του ΑΕΠ το 2015 κυρίως μέσω περιορισμού των δαπανών, με περαιτέρω μείωση και της μισθολογικής δαπάνης της γενικής κυβέρνησης και εκείνων των κοινωνικών δαπανών οι οποίες δεν έχουν κοινωνικό αντίκρισμα, περιορισμό της φοροδιαφυγής.

- Μεταρρυθμίσεις-αποκρατικοποιήσεις ευρέως φάσματος και αξιοποίηση της κρατικής ακίνητης περιουσίας (και στον αγροτικό τομέα).

- Μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητας στην οικονομία:

α) ΠΔΕ με κοινοτική χρηματοδότηση: Εμπροσθοβαρής εκτέλεση των αναπορρόφητων κοινοτικών κονδυλίων του ΕΣΠΑ. Παρουσίαση μικρού αριθμού μεγάλων έργων που μπορούν να χρηματοδοτηθούν ανέτως (π.χ. αυτοκινητόδρομοι)

β) Μόχλευση των πόρων του ΕΣΠΑ με δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

γ) Υιοθέτηση διαδικασιών "fast track" για όλες τις ιδιωτικές επενδύσεις

δ) Τραπεζικό σύστημα: Αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου όπου χρειάζεται, λαμβάνοντας υπόψη τις δοκιμασίες αντοχής, εν ανάγκη και με χρήση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Αντιθέτως, συγχωνεύσεις μεταξύ εγχώριων πιστωτικών ιδρυμάτων ενδεχομένως να είναι βλαπτικές για τη συνολική ρευστότητα της οικονομίας αυτήν την περίοδο ε) Αποπληρωμή χρεών Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα.

- Άρση των πολυάριθμων αντικινήτρων στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.

- Ευελιξία στην αγορά εργασίας. Η εστίαση το νέου αναπτυξιακού προτύπου της Ελλάδας σε δυναμικούς, εξωστρεφείς κλάδους και δραστηριότητες αναμένεται να οδηγήσει σε μετακίνηση το 10-15% του εργατικού δυναμικού από κλάδους που παράγουν μη εμπορεύσιμα αγαθά και υπηρεσίες σε κλάδους που παράγουν εξαγώγιμα προϊόντα και υποκατάστατα εισαγωγών.

- Θέσπιση θέσεων μόνιμων γενικών γραμματέων ή υφυπουργών στη Δημόσια Διοίκηση.

- Μέτρα για επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, ιδιαίτερα για υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής.

Κατά τα λοιπά εκτιμάται ότι η ύφεση φέτος θα διαμορφωθεί στο 4% η ανεργία θα κινηθεί στην περιοχή του 16,5% στο σύνολο του έτους και ο πληθωρισμός θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο το 2011 στο 3,3%.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Οι Μαυρογιαλούροι της Ελληνικής Κοινωνίας




Το «Το Βήμα της Κυριακής» της 10 Ιουλίου 2011,παρουσιάζει μια έρευνα που έγινε για λογαριασμό του από την εταιρία Κάπα Research . Απο αυτήν ξεχωρίζω δύο απαντήσεις των πολιτών που είναι χαρακτηριστικές ,για την άποψή τους σχετικά με τα μεγάλα πολιτικά κόμματα ανεξάρτητα με το ποσοστό της πρόθεσης ψήφου.

Ποιο νομίζεται ότι είναι το κύριο ενδιαφέρον της νέας κυβέρνησης ;

Η κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα 29%
Οι επόμενες εκλογές 8,9%
Η πολιτική επιβίωση καθενός από τα μέλη 58,1 %
ΔΓ/ΔΑ 4%

Είναι ειλικρινής ή υπηρετεί μικροπολιτικά συμφέροντα της ΝΔ ;

Είναι ειλικρινής 24,6 %
Υπηρετεί Μικροπολιτικά Συμφέροντα 68,4 %
ΔΓ/ΔΑ 7 %

Στην ουσία πρόκειται για το ίδιο ερώτημα το οποίο θα μπορούσε σε μια άλλη εκδοχή να είχε διατυπωθεί ως εξής
Πιστεύεται οτι τα μεγάλα κόμματα ενδιαφέρονται πιο πολύ για την επιβίωση τους, ικανοποιώντας μικροπολιτικές που συμφέρουν τα στελέχη τους και τους μηχανισμούς τους ;
Προβλέπω οτι και σε μια τέτοια περίπτωση ή απάντηση των πολιτών θα έγερνε σε ένα μεγάλο ποσοστό στο ναι .
Στην χώρα μας τα κόμματα εδραιώθηκαν και επιβιώνουν μέσα από τους στρατούς των κομματικών στελεχών που αναλαμβάνουν να υποστηρίζουν απαρέγκλιτα τις εκάστοτε εξαγγελίες και δηλώσεις του μηχανισμού που υπηρετούν. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των στελεχών προσπαθεί να ικανοποιήσει περισσότερο τα προσωπικά του συμφέροντα και λιγότερο τα συλλογικά. Πάντα όμως στο όνομα του κυρίαρχου λαού. Βέβαια τα μεγαλύτερα σκάνδαλα έχουν γίνει στο “όνομα του κυρίαρχου λαού και για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του ,άσχετα αν τις περισσότερες των περιπτώσεων ικανοποιούν συμφέροντα ομάδων που κερδοσκοπούν με την ανοχή και συνεργασία της πολιτικής και διοικητικής εξουσίας. Σαν παράδειγμα αναφέρω οτι ενα βασικό κριτήριο για να γίνει ένα έργο ,σε αρκετές περιπτώσεις, αποτελεί το αν ικανοποιεί και σε πιο βαθμό την ομάδα εξουσίας (Πολιτική ηγεσία -Υπηρεσιακή Δομή -οι Δικοί μας Εργολάβοι και Μελετητές ). Επίσης ένα ακόμη στοιχείο είναι το κατά πόσο η ίδια ομάδα έχει την ικανότητα να το εκτελέσει. Αν πληρεί αυτά τα βασικά κριτήρια αυτόματα βαφτίζεται αναπτυξιακό και περνάει επικοινωνιακά στους πολίτες χρησιμοποιώντας όλα τα επικοινωνιακά μέσα . Με αυτό τον τρόπο μπορεί να μην αναπτύσσεται μια περιοχή διότι δεν εκτελούνται τα αναγκαία και απαραίτητα έργα αλλά η ομάδα εξουσία ικανοποιείται πλήρως .
Βλέπε την ταινία «Τζένη Τζένη»: Παπαγιανόπουλος vs Μπάρκουλη, ή αν προτιμάτε Γκόρτζος vs Μαντά και κάπου στην μέση η Τζένη Καρέζη. Αξέχαστες οι ατάκες: «Γκόρτσος! Θρασύβουλος Γκόρτσος! Το παιδί του λαού!» και «Η Μαγκούρα στη Βουλή« «Υπάρχει και φιλότιμο«: Φίνος Φίλμς, παραγωγής 1965, με τον Λάμπρο Κωσταντάρα στο ρόλου του υπουργού Μαυρογιαλούρου
Διαβάστε περισσότερα:http://www.dinfo.gr/?p=11602#ixzz1Rh6IYnuG







Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

ΠΟΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ;

 
Αν μας ρωτούσε κάποιος πως θα θέλαμε να μοιάζει η κοινωνία μας και η χώρα μας έχουμε απάντηση; Νομίζω ότι οι οι περισσότεροι έλληνες δεν έχουν απάντηση. Διότι  παρακολουθούμε την εξέλιξη της ζωής και της χώρας μας σαν να βλέπουμε μια κινηματογραφική ταινία ή ένα  σήριαλ που ανάλογα από το επεισόδιο κλαίμε χαιρόμαστε ή φοβόμαστε. Η στάση μας αυτή είναι ενσυνείδητη ή είναι μια ασυνείδητη συμπεριφορά ; Είναι καιρός να φύγουμε από τον καναπέ και να έλθουμε στην πραγματικότητα, ώστε να αγωνιστούμε για την ζωή μας και την χώρα μας. Ας κάνουμε μια αρχή αποφασίζοντας το πώς θα θέλαμε να μοιάζει η Ελλάδα και ποια θα θεωρούσαμε αποδεκτή διοίκηση. Αυτό θεωρώ ότι αποτελεί το βασικό βήμα για την ενεργοποίηση μας. Η αποχαύνωση σκοτώνει τα όνειρα και χωρίς όνειρα δεν υπάρχει ζωή και δημιουργία

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων δεν εργάζονται

Απο Antinews 

Οι συνδικαλιστές απολαμβάνουν δύο ειδών εξουσία, οικονομική και διοικητική. Το σημαντικότερο προνόμιό τους, όμως, είναι η απαλλαγή από την εργασία, δεν εργάζονται. Αυτό ήταν μια παραχώρηση του Ανδρέα Παπανδρέου από το 1982. Ο νόμος 1264/82 ορίζει στο άρθρο 17 τις ημέρες αδείας που δικαιούνται τα μέλη συνδικαλιστών οργάνων. Εννοείται ότι ο νόμος καταστρατηγείται σε όλες τις επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Σχεδόν όλοι απολαμβάνουν απαλλαγή καθηκόντων για το σύνολο της συνδικαλιστικής τους θητείας.
Στον ΟΤΕ, σε μια εργατική δύναμη 12.000 ατόμων, οι συνδικαλιστές με απαλλαγή καθηκόντων είναι 72 άτομα. Σύμφωνα με πηγές της διοίκησης υπάρχει μια ατέρμονη διελκυστίνδα με τα πρωτοβάθμια σωματεία σε σχέση με τον αριθμό των εγγεγραμμένων, ώστε να δικαιολογηθεί μεγαλύτερος αριθμός δικαιούχων συνδικαλιστικής αδείας. Στην παλιά Ολυμπιακή, με τα πολλά σωματεία, σε 7.000 άτομα, έφταναν τους 80 με 100. Στην ΕΘΕΛ, που έχει μόνο τρία σωματεία, σε περίπου τον ίδιο αριθμό εργαζομένων ήταν 32.
Πολλές φορές αυτή η απαλλαγή δεν είναι εθιμική κατάκτηση, αλλά αποτελεί πρόβλεψη των κλαδικών συμβάσεων, όπως π.χ. στην ΕΘΕΛ. Σχετικές ρυθμίσεις υπάρχουν και στις συλλογικές συμβάσεις. Εκείνη του 1998 π.χ. προέβλεπε πρόσθετη επιμορφωτική άδεια 15 ημερών για συνδικαλιστές, που επεκτάθηκε και στα συμβούλια ασφάλειας και υγιεινής (ΕΣΣΕ 2002). Υπήρξε πάντως για πολλά χρόνια πρακτική των απαλλαγμένων συνδικαλιστών να μην κάνουν χρήση της κανονικής τους αδείας, με αποτέλεσμα είτε να την πληρώνονται, είτε να τους εξοφλείται με τη συνταξιοδότησή τους. Το 2005, στην Εμπορική, αποχώρησε συνδικαλιστής με 125 μέρες υπόλοιπο. Σε κάθε περίπτωση, η «συνδικαλιστική άδεια» δεν βλάπτει πια τη βαθμολογική εξέλιξη. Μέσω κλαδικών συμβάσεων καθιερώθηκε η απρόσκοπτη βαθμολογική ανέλιξη (π.χ. στην ΟΤΟΕ το 1997) και ακόμα και δημιουργία εικονικών διευθυντικών θέσεων για συνδικαλιστές.
Στον στενό δημόσιο τομέα, όπου η απαλλαγή καθηκόντων ελέω συνδικαλιστικής αδείας αποκαλείται «απόσπαση», χάνει κανείς τον λογαριασμό. Στο υπουργείο Παιδείας δεν υπάρχει εικόνα για το πόσοι καθηγητές και δάσκαλοι είναι «αποσπασμένοι» στα συνδικαλιστικά όργανα, οι μετριοπαθείς εκτιμήσεις τούς ανεβάζουν στους 400 με 500 (στη λογική πρόεδρος, γραμματέας και δύο αιρετά μέλη για τη ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ σε κάθε νομό).
Στην ΕΘΕΛ, οι συνδικαλιστές θέλουν να ελέγχουν μέχρι και ποιος λειτουργεί τις καντίνες στα επτά αμαξοστάσια, πέρα από όλα τα άλλα και γιατί είναι ο χώρος συνάθροισης των εργαζομένων. Οταν η προηγούμενη διοίκηση επιχείρησε να κάνει ανοικτό διαγωνισμό για τις καντίνες, αντέδρασαν, με το επιχείρημα ότι αυτό είναι το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας


.http://www.antinews.gr/2011/07/04/110571/

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Balkan Bus

Οι τοπικές μας κοινωνίες χρειάζονται μια ΝΕΑ κοινωνική οργάνωση που να οδηγεί τους πολίτες στο να δημιουργούν ομαδικά ,προσπαθώντας να πετύχουν μεσοπροθεσμους και μακροπροθεσμους στόχους που να υλοποιούνται μεσα απο την  απελευθέρωση της Ελληνικής Δημιουργικότητας. 
Να απαγκιστρωθούμε από το κράτος της Αθήνας και να εντοπίσουμε τα πεδία που μπορούν να φέρουν ανάπτυξη στις περιοχές μας . Ο Καλλικράτης μπορεί να γίνει ένα πολύτιμο εργαλείο σε αυτή την προσπάθεια μας. Η τοπική κοινωνία των πολιτών που εκφράζεται μέσα από τις εθελοντικές οργανώσεις μπορεί να συνεργαστεί με τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης και να τους πιέσει ώστε μαζί ,να εντοπίσουν τους αναπτυξιακούς στόχους που για να τους πετύχουν να αναπτύξουν συγκεκριμένα σχέδια . Οι πολίτες των περιφερειών πρέπει να εκμεταλλευτούν την γεωγραφική θέση της , τα χρηματοδοτικά εργαλεία του ΕΣΠΑ και να επενδύσουν και να εμπιστευτούν το τοπικό ανθρώπινο κεφάλαιο ,δημιουργώντας παράλληλα δίκτυα συνεργασιών και λόμπι . Σαν παράδειγμα μπορούμε να αναφέρουμε την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που αν εκμεταλλευτεί τη γεωγραφική της θέση μπορεί να αναπτύξει τον τουρισμό και τις υπηρεσίες που προκύπτουν γύρω από αυτόν. Οι κάθετοι άξονες προς την Βουλγαρία και την ευρύτερη Βαλκανική και η άρση της βίζας για τους Τούρκους πολίτες πρέπει να αποτελέσουν το κυρίαρχο στόχο της περιφέρειας . Παράλληλα η πολιτεία να φροντίσει για την ασφάλεια των πολιτών οι οποίοι για χρόνια ζουν σε μια περιοχή με περιορισμένη εγκληματικότητα που θα αυξηθεί με το άνοιγμα των καθέτων αξόνων. Οι τοπικές επιχειρήσεις να προετοιμαστούν να υποδεχτούν πελάτες που θα προέρχονται από αυτές τις χώρες . Ξαφνικά θα μεγαλώσει η περιφέρεια λαμβάνοντας υπόψη οτι σε απόσταση 1,30 ώρας απο την Κομοτηνή , πρωτεύουσας της περιφέρειας ΑΜΘ θα κατοικούν 1,680.000 άτομα . Η Περιοχή μπορεί να προγραμματίζει πολιτιστικές εκδηλώσεις βαλκανικού επιπέδου και να προσελκύσει διεθνή συνέδρια που να προέρχονται και απο τις όμορες χώρες. Σίγουρα υπάρχει και ο κίνδυνος της απώλειας κεφαλαίων από την περιφέρεια προς την Βουλγαρία κάτι που είναι αναπόφευκτο ,όπως όμως αναφέρθηκε παραπάνω η αύξηση του αγοραστικού κοινού θα φέρει κεφάλαια από την γείτονα χώρα ,ειδικά από πελάτες που έχουν αυξημένες απαιτήσεις σε ποιοτικά προϊόντα και υπηρεσίες που δεν μπορούν να ικανοποιήσουν στις χώρες τους. Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν οι τοπική κοινωνία της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης είναι προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο.;





money money money goes to money

Αυτοί που μέσα απο την διαφθορά και την παραοικονομία έχουν κερδίσει ,εδώ και δεκαετίες,τεράστια κεφάλια θα έλθουν σε λίγο να τα επενδύσουν στην Ελλάδα αγοράζοντας ακίνητα και γη και έτσι θα νομιμοποιήσουν τα παράνομα κέρδη τους Για ακόμη μια φορά θα αποτυπωθεί στην συνείδηση του Ελληνα ή στο DNA του ότι στην χώρα αυτή κερδισμένοι είναι οι ταγματασφαλίτες, οι δοσίλογοι ,οι συνεργάτες της δικτατορίας (δεν τιμωρήθηκαν ποτέ) . O κάθε διεφθαρμένος αποτελεί κομμάτι αυτού του πολιτικού και διοικητικού συστήματος το οποίο στηρίζει και συντηρεί. Πώς θα προστατευθούμε εμείς οι απλοί πολίτες ;